Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką cookies. Więcej informacji można znaleźć w „Pliki cookie” oraz w „Polityce prywatności”.

Trudne emocje u dzieci: agresja

Zachowania agresywne są nieodłącznym elementem życia społecznego. Dorośli i dzieci przejawiają je w wyniku silnego napięcia emocjonalnego.

Największe nasilenie tego typu zachowań obserwujemy u dzieci w wieku przedszkolnym. Wynika to z faktu, iż codziennie spotykają się one z nowymi sytuacjami, które wywołują wiele skrajnych emocji – od ekscytacji, zadowolenia poprzez lęk i niepewność. Dzieci w wieku przedszkolnym nie mają jeszcze wypracowanych mechanizmów radzenia sobie z nadmiarem emocji. Nie potrafią ich nazywać.

Agresja często jest sposobem na zwrócenie uwagi dorosłego oraz pośrednią prośbą o udzielenie pomocy i wsparcia. Świadomego radzenia sobie z emocjami oraz panowania nad agresją dzieci uczą się dopiero około czternastego roku życia.

Jak pomóc dziecku poradzić sobie z agresją?

  • Naucz dziecko nazywać i różnicować emocje. Pomogą w tym zabawy, takie jak: nazywanie emocji innych osób; pokazywanie gestem i mimiką swojego samopoczucia, kończenie zdań, np. „Jestem zły, gdy…”, „Jestem szczęśliwy, gdy…”, wspólne czytanie bajek poruszających kwestie emocji, relacji społecznych.
  • Rozmawiajcie na temat trudnych sytuacji. Powiedz dziecku, że jego zachowanie np., pobicie kolegi, było dla niego bolesne i przykre. Nigdy nie oceniaj dziecka, a jego zachowanie. Wspólnie szukajcie alternatywnych sposobów rozładowywania gniewu.
  • Nie bagatelizuj problemów dziecka. Pokaż mu, że rozumiesz jego gniew, np. z powodu zabrania przez rówieśnika jego zabawki. Wspólnie poszukajcie sposobu rozwiązania tego problemu.
  • Stwórz dziecku pole do rozładowywania napięcia. Zapewnij mu jak najwięcej ruchu, np. na placu zabaw, boisku, zajęciach sportowych.
  • Ogranicz czas spędzany przed monitorem. Filmy, bajki i gry dostarczają dziecku wielu dodatkowych bodźców przez co może czuć się przeciążone.
  • Stosuj techniki relaksacyjne. W ciągu dnia lub pod jego koniec znajdźcie czas na wyciszenie. Posłuchajcie muzyki relaksacyjnej lub zamknijcie oczy i przenieście się przy pomocy wyobraźni na łąkę pełną kwiatów.
  • Aby działania przyniosły pozytywny skutek muszą być prowadzone zarówno w domu, jak i w przedszkolu. Porozmawiaj z wychowawcami dziecka, wspólnie ustalcie plan działania.

Jeśli zachowania agresywne stają coraz gwałtowniejsze, a proponowane działania nie przynoszą skutku, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym. Bezpłatną pomoc można uzyskać m.in. w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

  • pedagog Klaudia Sokołowska-Baryś dla Marioinex Edukacja

 

Bibliografia:

  1. Baum H., Spokojnie siedzieć? To nie dla mnie!, Kielce 2006
  2. Jegier A., Szurowska B., Agresja wśród najmłodszych. Jak przedszkole może pomóc dziecku i rodzinie. W: red. Szurowska B., Przedszkole w sytuacji trudnej. Zdążyć z pomocą, Warszawa 2019
  3. Rumpf J., Krzyczeć, bić, niszczyć. Agresja u dzieci w wieku do 13 lat, Gdańsk 2003
Marioinex informuje, że świadcząc usługi korzysta z technologii przechowującej i uzyskującej dostęp do informacji w urządzeniu końcowym użytkownika, w szczególności z wykorzystaniem plików cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie.zamknij
  • Brak produktów w koszyku.