Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką cookies. Więcej informacji można znaleźć w „Pliki cookie” oraz w „Polityce prywatności”.

Jak wspierać rozwój motoryki dużej u swojego dziecka?

 

 

Motoryka duża to sprawność fizyczna całego ciała lub jego większych części. Jej niezachwiany rozwój pozwala dzieciom w pełni wykorzystywać możliwości ich organizmu – bawić się, wykonywać czynności związane z samoobsługą czy uprawiać sport.

Rozwój ruchowy nowonarodzonego dziecka jest stosunkowo niski w porównaniu do jego zdolności percepcyjnych, jednak w kolejnych fazach przebiega on niezwykle dynamicznie. Początkowo jego reakcje są globalne – reaguje na bodźce nieskoordynowanymi ruchami całego ciała.  W wieku zaledwie 4 miesięcy dziecko zaczyna już celowo wyciągać ręce w kierunku interesującego przedmiotu. Z biegiem czasu rozwijają się także zdolności lokomocyjne. Dziecko zaczyna od obrotów wokół własnej osi, pełzania, raczkowania, aż do pełnej pionizacji i nauki chodzenia.

Dzieci w młodszym wieku przedszkolnym stale doskonalą swoje umiejętności lokomocyjne. Są niezwykle aktywne – chodzą, biegają, skaczą, wykonują doświadczenia związane z utrzymywaniem równowagi. Czteroletnie dziecko powinno już samodzielnie wchodzić i schodzić ze schodów, stawiając jedną nogę na każdym stopniu, chodzić na palcach oraz kopać piłkę. Pięciolatek powinien utrzymywać równowagę i skakać na jednej nodze oraz łapać lecącą piłkę. Dziecko sześcioletnie, przygotowujące się do rozpoczęcia nauki w szkole powinno: zmieniać kierunek biegu bez potrącania innych, wykonywać ćwiczenia równoważne oraz ćwiczenia ruchów naprzemiennych (np. lewy łokieć dotyka prawego kolana) oraz trafnie rzucać do celu.

Sprawność motoryczną dziecka można efektywnie kształcić poprzez zabawę. Ważne, by stworzyć mu odpowiednie warunki i możliwości do aktywności fizycznej. Poniżej kilka zabaw ruchowych do wykorzystania w domu, jak i w większej grupie dzieci:

1. Ćwiczenia równoważne na platformie dydaktycznej. Platforma dydaktyczna pozwala na budowanie rozmaitych ścieżek równoważnych, rozwijając tym samym nie tylko zmysł równowagi, ale też kreatywność, orientację w przestrzeni i poczucie sprawstwa u dziecka.

2. Stanie na jednej nodze.

W miarę rozwoju tej umiejętności możemy dokładać kolejne elementy np. stanie na nierównej powierzchni (poduszce, platformie dydaktycznej), podnoszenie jednej lub obu dłoni z jednoczesnym utrzymaniem równowagi.

3. Most.

Przechodzenie przez most (narysowaną lub naklejoną linię) – małymi krokami, stopa za stopą, na palcac

4. „Krąg równowagi”.

Zabawa dla większej liczby dzieci. Uczestnicy tworzą koło, trzymają się za ręce. Stają tylko na prawej nodze, później na lewej, wysuwają nogi do środka i na zewnątrz koła. Zadaniem grupy jest jak najdłużej utrzymać równowagę

5. Pokonywanie torów przeszkód i ścieżek edukacyjnych.

W zależności od doboru ćwiczeń i przyrządów możemy ćwiczyć wybrane cechy motoryczne, takie jak siła, gibkość, szybkość oraz wybrane partie ciała.

Podczas pokonywania toru przeszkód dziecko może biec, skakać na obu lub jednej nodze, czworakować, czołgać się, skakać przez skakankę, robić przewroty, kozłować lub turlać piłkę, rzucać do celu. Możliwości jest naprawdę wiele

6. Ciało jako rzeźba.

Istnieją dwa warianty tej zabawy. Włączamy dziecku muzykę. W trakcie jej trwania może tańczyć, skakać, wirować itp. Gdy muzyka cichnie dziecko zastyga i tworzy „rzeźbę”. W drugim wariancie grupa dzieci przedstawia za pomocą swoich ciał wybraną lub wylosowaną liczbę, literę lub figurę geometryczną.

7. Rzut do celu.

Dziecko i rodzic ugniatają ze starej gazety duże kulki. Następnie urządzają bitwę „na śnieżki”. Następnie jedna osoba trzyma wiadro. Druga z określonej odległości stara się wrzucić do niego jak najwięcej papierowych kulek. Następnie uczestnicy zamieniają się miejscami.

8. Kolorowe pola.

Do podłogi przyklejamy kartki (masą mocującą lub taśmą dwustronną – ważne, by się nie ślizgały). Arkusze mogą różnić się kolorem, nadrukowanymi literami, cyframi lub figurami geometrycznymi. Mówimy np.: „Pokonaj drogę skacząc tylko po kartkach z literą a”

9. Zabawy z balonami. 

W zabawach z wykorzystaniem balonów ogranicza nas tylko wyobraźnia. Dziecko wraz z rodzicem lub rówieśnikami może odbijać balon, w taki sposób, by jak najdłużej utrzymał się w powietrzu i nie dotknął ziemi. W większej grupie na chustkę lub koc kładziemy tyle balonów, ile uczestników zabawy. Włączamy muzykę. Dzieci poruszają się w rytm dźwięków, w taki sposób, by balony nie spadły na ziemię.

10. Wszystkie powszechnie znane zabawy ruchowe – berek, berek lodowy lub kucany, krowa, ogonki, gra w gumę, gry zespołowe – siatkówka, dwa ognie, koszykówka.

 

Prawidłowy rozwój motoryki dużej jest podstawą do harmonijnego i całościowego rozwoju dziecka. Niezwykle ważną rolą rodzica i nauczyciela jest wspieranie dziecka w rozwijaniu kolejnych umiejętności, a w razie zauważonych trudności zasięgnięcie opinii specjalistów.

  • pedagog Klaudia Sokołowska-Baryś dla Marioinex Edukacja

 

Bibliografia:

  1. Brzezieńska, A. Appelt, K., Ziółkowska B., Psychologia rozwoju człowieka, Sopot 2016

i wychowania. Warszawa, 2010

  1. Majorczyk M., O dziecku na starcie edukacji przedszkolnej, czyli o osiągnięciach rozwojowych z wczesnego dzieciństwa. [w:] Bliżej przedszkola, nr 6.2018
  2. Woynarowska B. Rozwój motoryczny. [w:] Woynarowska B, Kowalewska A, Izdebski Z, Komosińska K (red). Biomedyczne podstawy kształcenia, Warszawa, 2010

 

Nasze Platformy dydaktyczne, wspierające rozwój motoryki dużej u dzieci, znajdziecie TUTAJ.

 

 

Marioinex informuje, że świadcząc usługi korzysta z technologii przechowującej i uzyskującej dostęp do informacji w urządzeniu końcowym użytkownika, w szczególności z wykorzystaniem plików cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie.zamknij
  • Brak produktów w koszyku.