Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką cookies. Więcej informacji można znaleźć w „Pliki cookie” oraz w „Polityce prywatności”.

Trudne emocje u dzieci: frustracja

Uczucie frustracji towarzyszy człowiekowi już od chwili narodzin. Pojawia się, gdy nie możemy zaspokoić potrzeby lub osiągnąć zamierzonego celu. Noworodek odczuwa głód, potrzeby fizjologiczne czy potrzebę bliskości. Jest to dla niego nieprzyjemne i wywołuje pierwsze uczucie frustracji. Dziecko sygnalizuje swoje potrzeby poprzez płacz. Im dłużej odczuwa dyskomfort, tym bardziej narastają w nim nieprzyjemne emocje.

Rodzice 2-4 latków zauważają u swoich maluchów wzrost frustracji i zachowań będących jej następstwem. W celu lepszego zrozumienia tego zjawiska warto zastanowić się w jakich sytuacjach dorośli odczuwają takie emocje i w jaki sposób sobie z nimi radzą. Doskonałym przykładem jest praca nad trudnym projektem. Dorosły człowiek już po kilku dniach rozwiazywania problemów, popełniania i korygowania błędów może czuć się sfrustrowany. Zależnie od jego temperamentu oraz wypracowanego sposobu radzenia sobie z trudnymi emocjami może ukryć lub na wiele sposobów okazać swoje niezadowolenie, np. poprzez podenerwowanie czy niegrzeczne traktowanie pracowników i bliskich. Jak często jednak dorosły narażony jest na tak silne emocje? Niezależnie od trybu życia i charakteru pracy, na pewno zdecydowanie rzadziej niż małe dziecko.

Spróbujmy spojrzeć na świat z jego perspektywy. Mały człowiek codziennie wykonuje pewne czynności po raz pierwszy w życiu lub od niedawna je doskonali. Musi zmierzyć się z ogromną ilością wyzwań – włożyć właściwy but na nogę, zapiąć guziczki, odnieść po sobie talerz, odłożyć na półkę zabawki. Te z pozoru łatwe i szybkie czynności kosztują go wiele sił i cierpliwości. Z drugiej strony stale spotyka się z ograniczeniami – nie może zjeść dowolnej liczby cukierków lub cały dzień oglądać telewizji. Każde niepowodzenie i uczucie zawodu sprawiają, że gromadzi się w nim coraz więcej emocji, które w końcu muszą znaleźć ujcie. Czasem może nas zdziwić, że dziecko zdenerwowało się i płacze, np. z powodu nieudanego rysunku. Tymczasem prawdopodobnie od dłuższego czasu odczuwało ono napięcie i to z pozoru błahe wydarzenie stanowi jedynie punkt zapalny.

Na każdym etapie życia odczuwamy frustrację. Dziecko przechodzi długą drogę w celu zrozumienia i wypracowania sposobu radzenia sobie z trudnymi emocjami. W jaki sposób rodzic może mu w tym pomóc? Przede wszystkim musi wykazać się ogromnymi pokładami empatii i spróbować wczuć się w sytuację dziecka. Zwykle nie jest to łatwe. W zależności od tego czego w danej chwili potrzebuje maluch, rodzic może:
pocieszyć dziecko, dodając mu otuchy, np. „Tym razem Ci się nie udało, ale to nie jest łatwe zadanie. Na pewno uda się następnym razem!”,
zaproponować pomoc „Może razem uda nam się to zrobić?”,
podziwiać jego upór i ciężką pracę „Układałeś te puzzle przez 30 minut! Zobacz jak wiele udało Ci się już ułożyć! Może resztę zostawisz sobie na później?”,
przytulić,
zostawić w spokoju. Pozwolić, by porozmawiało z rodzeństwem lub jeśli tego potrzebuje pobyło samo.

  • pedagog Klaudia Sokołowska-Baryś dla Marioinex Edukacja

Bibliografia:
Baum H., Ale ja nie chcę!, Kielce, 2005
Greene W., Trudne emocje u dzieci, Warszawa, 2014
Herbert M., Co wolno dziecku? Rozsądne ustalanie granic., Gdańsk, 2004

Marioinex informuje, że świadcząc usługi korzysta z technologii przechowującej i uzyskującej dostęp do informacji w urządzeniu końcowym użytkownika, w szczególności z wykorzystaniem plików cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na ich używanie.zamknij
  • Brak produktów w koszyku.